ലേഖനം
സിജു ജേക്കബ്
എഴുത്തുകാരന് സഞ്ചാരി
ആമുഖം: തകര്ന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെ നാട്
സ്വപ്നങ്ങളില് മാത്രമേ മറിച്ചൊരു വിധി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് നമുക്കറിയാമായിരുന്നു.എങ്കിലും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും വെറുതേ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു നമ്മള്…നീതി എന്നൊരു വാക്കിന് അര്ത്ഥമുണ്ടെന്ന്,ഈ നാട്ടില് സത്യത്തിന് വില കൊടുക്കുമെന്ന്,ഇരകള്ക്ക് ആശ്വാസമുണ്ടെന്ന്.
പക്ഷേ ആ സ്വപ്നങ്ങള് പകല് വെളിച്ചത്തില് തകര്ന്നു വീഴുമ്പോള്, നമ്മുടെ മുമ്പില് നില്ക്കുന്നത് വെറും നിരാശയല്ല-നമ്മുടെ സിസ്റ്റത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പരാജയമാണ്. മറയില്ലാതെ,വിധിരൂപത്തില് പുറത്തു വന്നിരിക്കുന്നത് ഒരു ദുരന്ത സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് അല്ല.നാം ജീവിക്കുന്ന വ്രണം പിടിച്ച സിസ്റ്റത്തിന്റെ അതിഭീകരമായ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പല്ലും നഖവുമാണ്.
അതിജീവിതയുടെ ദീര്ഘയാത്ര:
കണ്ണീരില് വരച്ച പാത എത്ര നാളായി അവള് കാത്തിരുന്നു! ഏകദേശം എട്ടുവര്ഷം. അതെ, നീണ്ട വര്ഷങ്ങള്. ഓരോ ദിവസവും ഓരോ രാത്രിയും ഒരു പേടിസ്വപ്നം.
അവളുടെ യാത്ര ആരംഭിച്ചത് ഭയത്തില് നിന്നാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ വിരല് ചൂണ്ടലുകള്,കുടുംബത്തിന്റെ സംശയങ്ങള്,സുഹൃത്തുക്കളുടെ അകല്ച്ചകള് – എല്ലാം ഒരുമിച്ച് അവളെ തകര്ക്കാന് ശ്രമിച്ചു.പക്ഷേ അവള് തകര്ന്നില്ല. അവളുടെ ഉള്ളില് നിന്ന് ഒരു ശക്തി പുറത്തു വന്നു-സത്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും ശക്തി.
അവള് നേരിട്ട വെല്ലുവിളികള്:
പോലീസ് സ്റ്റേഷനില് അപമാനിക്കപ്പെടല്.അവളുടെ സ്വഭാവത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടല്.അവളുടെ വസ്ത്രധാരണം, അവളുടെ സമയക്രമം,അവളുടെ ജീവിതരീതി-എല്ലാം വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു.കുറ്റവാളിയെ വിചാരണ ചെയ്യുന്നതിനു പകരം, ഇരയെയാണ് സോഷ്യല് മീഡിയയില് വിചാരണ ചെയ്യപ്പെട്ടത്.കോടതിയിലെ നീണ്ട തീയതികള്.എത്ര പ്രാവശ്യം അവള് ആ മുറിയില് നിന്നു! എത്ര തവണ അവളുടെ വേദന പുതുക്കി പറയേണ്ടി വന്നു! ഓരോ തീയതിയും ഒരു പുതിയ മുറിവായിരുന്നു. ഓരോ വാദവും അവളുടെ ആത്മാവില് പതിക്കുന്ന ഒരു അസ്ത്രമായിരുന്നു.തൊഴില് നിന്നും മാറ്റി നിര്ത്തപ്പെട്ടു സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള് എല്ലാം കൂടി അവളുടെ ജീവിതത്തെ ഒരു അഗാധഗര്ത്തത്തിലേക്ക് തള്ളി.എങ്കിലും അവള് നിന്നു. പ്രതീക്ഷയുടെ നേര്ത്ത നൂലില് പിടിച്ചു കൊണ്ട്,അവള് കാത്തിരുന്നു-നീതി ലഭിക്കുമെന്ന ഒരേയൊരു വിശ്വാസത്തില്.
പണത്തിന്റെ മായാജാലം:
നീതിയുടെ മുന്നിലെ അഭേദ്യ മതിലുകള് പക്ഷേ നീതിക്ക് വിലയുണ്ട്. അത് സാധാരണക്കാര്ക്ക് എത്താന് പറ്റാത്ത വിലയാണ്.ഒരു ഭാഗത്ത് നില്ക്കുന്നു അവള് – ഒറ്റയ്ക്ക്,ബലഹീനയായി,പക്ഷേ സത്യത്തിന്റെ കവചധാരിണി.മറുവശത്ത് നില്ക്കുന്നു ഒരു സാമ്രാജ്യം-പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും ബന്ധങ്ങളുടെയും സാമ്രാജ്യം.
സിസ്റ്റത്തിന്റെ അസമത്വം:
കോടതിമുറിയില് സമത്വമുണ്ടെന്ന് നമ്മള് പറയുന്നു.എന്നാല് യഥാര്ത്ഥത്തില്,ആ മുറിയില് നടക്കുന്നത് അസമമായ ഒരു യുദ്ധമാണ്.ഒരു ഭാഗത്ത് കത്തിയുമായി നില്ക്കുന്ന യോദ്ധാവ്,മറുവശത്ത് ആണവായുധങ്ങളുമായി നില്ക്കുന്ന ശത്രു.
വിധി: നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെ ആത്മഹത്യ ഇന്നലെ പരാജയപ്പെട്ടത് ആ ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമല്ല.നമ്മുടെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയാണ്.നമ്മുടെ മൂല്യബോധമാണ്. നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വമാണ്.ഇന്നലെ കോടതിമുറിയില് വച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഒരു കേസ് മാത്രമല്ല – നമ്മുടെ ഇടയില് നീതിബോധം എന്നൊന്നുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസം തന്നെയാണ്.
ആ വിധി പറയുന്ന സന്ദേശങ്ങള്:
സത്യത്തിനു വിലയില്ല,പണത്തിനേ വിലയുള്ളൂ.കണ്ണീരിനു സ്ഥാനമില്ല,ക്യാഷിനേ സ്ഥാനമുള്ളൂ. സാധാരണക്കാരുടെ നീതിക്കു പ്രസക്തിയില്ല, പ്രമുഖരുടെ അവകാശങ്ങള്ക്കേ പ്രസക്തിയുള്ളൂ.ഇത് കേവലം ഒരു സ്ത്രീയുടെ പരാജയമല്ല.ഇത് കോടിക്കണക്കിന് ഇന്ത്യക്കാരുടെ പരാജയമാണ്.കാരണം ഇന്നലെ തെളിഞ്ഞത്, നമ്മുടെ കോടതികള് എല്ലാവര്ക്കും തുല്യമായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്. അവിടെ രണ്ടു തരം നീതിയുണ്ട്-ഒന്ന് സമ്പന്നര്ക്ക്, മറ്റൊന്ന് ദരിദ്രര്ക്ക്.
സാമൂഹിക പ്രതിഫലനം: നാം എവിടെയാണ്?
നമുക്കോ,നമുക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവര്ക്കോ നേരെപ്പോലും ഏതു നിമിഷവും നീണ്ടു വന്നേയ്ക്കാവുന്ന ഒന്ന് ഇത്! നാളെ നമ്മുടെ സഹോദരി,മകള്,അമ്മ,സുഹൃത്ത്… ആരായാലും ഈ ഗതി വരാം.
ഇന്ത്യന് സ്ത്രീകള് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികള്:
നാല് കോടിയിലധികം കേസുകള് ഇന്ത്യന് കോടതികളില് തീര്പ്പാക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്നു.അതില് എത്ര കേസുകളാണ് സ്ത്രീകള്ക്ക് എതിരായ അതിക്രമങ്ങളുടേത്?എത്ര അമ്മമാരും സഹോദരിമാരും മക്കളും നീതിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു?ഓരോ 15 മിനിറ്റിലും ഇന്ത്യയില് ഒരു സ്ത്രീ ബലാല്സംഗത്തിനിരയാകുന്നു.എന്നാല് വെറും 27 ശതമാനം കേസുകളില് മാത്രമേ ശിക്ഷ ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ.ബാക്കിയുള്ളവര്?അവര് നമ്മുടെ ഇടയില് സ്വതന്ത്രമായി നടക്കുന്നു,അടുത്ത ഇരയെ തേടി.സ്ത്രീകള്ക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങള് വര്ധിക്കുന്നു,എന്നാല് നീതി ലഭിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറയുന്നു. ഇതൊരു വിരോധാഭാസമല്ല, ഇതൊരു സിസ്റ്റമാറ്റിക് പരാജയമാണ്.
നാം എവിടെയാണ് പരാജയപ്പെടുന്നത്:
നിയമം ഉണ്ട്,എന്നാല് അതിന്റെ നടപ്പാക്കല് ഇല്ല. കോടതികള് ഉണ്ട്, എന്നാല് അവയില് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് കേസുകള് തീര്പ്പാകാതെ കിടക്കുന്നു. വക്കീലന്മാരുണ്ട്,എന്നാല് സാധാരണക്കാര്ക്ക് അവരെ താങ്ങാന് കഴിയുന്നില്ല. പോലീസ് ഉണ്ട്,എന്നാല് അവര് പലപ്പോഴും ഇരകളോട് സഹാനുഭൂതി കാണിക്കുന്നതിനു പകരം അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു.
ഇതെല്ലാം കൂടി സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഒരു നീതി നിഷേധത്തിന്റെ സംസ്കാരമാണ്.ഇരകള് മുന്നോട്ടു വരാന് ഭയപ്പെടുന്നു.അവര് മിണ്ടാതിരിക്കാന് തീരുമാനിക്കുന്നു.കാരണം അവര്ക്കറിയാം-പോരാടിയാല് ലഭിക്കുന്നത് നീതിയല്ല,കൂടുതല് അപമാനവും വേദനയുമാണ്.
അധികാര ദുര്വിനിയോഗം:
പാവപ്പെട്ടവരുടെ എതിരാളി പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും മലകള്ക്ക് മുകളില് നീതി എന്ന കഴുകന് പറക്കാന് പോലും പറ്റുന്നില്ല. പറക്കുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ ചിറകുകള് മുറിച്ചു കളയുന്നു. അധികാരം എങ്ങനെ നീതിയെ വളച്ചൊടിക്കുന്നു: പ്രതിയുടെ പ്രഭാവവും പ്രതാപവും കോടതിമുറിയെ പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. സാക്ഷികള് ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.തെളിവുകള് മായിച്ചു കളയപ്പെടുന്നു. അന്വേഷണം വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടുന്നു.നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ പല പ്രമുഖരും ഇത്തരം കേസുകളില് പ്രതികളാണ്.എന്നാല് എത്ര പേര് ജയിലില് അടയ്ക്കപ്പെട്ടു? എത്ര പേര്ക്ക് ശിക്ഷ ലഭിച്ചു?.സംഖ്യ ദയനീയമാംവിധം കുറവാണ്.
കാരണം അവര്ക്കറിയാം സിസ്റ്റത്തെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന്. എങ്ങനെ കേസുകള് നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോകണമെന്ന്. എങ്ങനെ സാക്ഷികളെ മാറ്റണമെന്ന്. എങ്ങനെ തെളിവുകളെ തര്ക്കിക്കണമെന്ന്.എങ്ങനെ നീതിയെ തളര്ത്തണമെന്ന്. അവര് പണവും സമയവും ചെലവഴിക്കുന്നു-കേസ് നീണ്ടു പോകാന്.അതേസമയം, ഇരകള് ക്ഷീണിതരാകുന്നു.അവരുടെ പണം തീരുന്നു.അവരുടെ പ്രതീക്ഷ മങ്ങുന്നു. അവര് ക്ഷീണത്താല് പിന്മാറുന്നു.ഇതാണ് അധികാരത്തിന്റെ യുദ്ധതന്ത്രം – സംഘര്ഷം നീട്ടുക, എതിരാളിയെ തളര്ത്തുക, വിജയം കൈപ്പറ്റുക.
മൗനത്തിന്റെ വില:
നാം കൂട്ടുപ്രതികളാകുന്ന നിമിഷം ഇനി നമുക്ക് രണ്ടു വഴികളേ ഉള്ളൂ – നിശബ്ദമായി കണ്ണടച്ച് ജീവിക്കുക, അല്ലെങ്കില് ശബ്ദിക്കുക.
മൗനത്തിന്റെ അപകടങ്ങള്:
നാം മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്, നമ്മള് പരോക്ഷമായി അനീതിയെ അംഗീകരിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ നിസ്സംഗത, ഇരകളെ ഏറ്റവും ആഴത്തില് വേദനിപ്പിക്കുന്നത്.കാരണം അവര് മനസ്സിലാക്കുന്നു – അവര് ഒറ്റയ്ക്കാണ്. സമൂഹം അവരോടൊപ്പം ഇല്ല.
മാര്ട്ടിന് ലൂഥര് കിംഗ് ജൂനിയര് പറഞ്ഞതുപോലെ: ‘അവസാനം നമ്മളെ വേദനിപ്പിക്കുക ശത്രുക്കളുടെ വാക്കുകളല്ല, സുഹൃത്തുക്കളുടെ മൗനമാണ്.’
നമ്മുടെ മൗനം കുറ്റവാളികള്ക്ക് ധൈര്യം നല്കുന്നു. അവര് മനസ്സിലാക്കുന്നു – സമൂഹം ഇടപെടില്ല, പ്രതികരിക്കില്ല, പോരാടില്ല. അതുകൊണ്ട് അവര്ക്ക് തുടരാം.
നമ്മുടെ മൗനം സിസ്റ്റത്തെ കൂടുതല് ക്രൂരമാക്കുന്നു. കാരണം സമൂഹത്തില് നിന്ന് ഒരു പ്രതികരണവും ഇല്ലെങ്കില്, സിസ്റ്റത്തിന് മാറാന് ആവശ്യമില്ല. അത് തുടര്ന്നും അനീതിയുടെ പാതയില് പോകും.
ശബ്ദിക്കേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ട്:
എതിര്ക്കുക. പ്രതികരിക്കുക. പ്രതിഷേധിക്കുക. സോഷ്യല് മീഡിയയില്, തെരുവുകളില്, കോടതികളില്, പാര്ലമെന്റില് – എല്ലായിടത്തും നമ്മുടെ അതൃപ്തി രേഖപ്പെടുത്തുക.ഇരകള്ക്കൊപ്പം നില്ക്കുക. അവര്ക്ക് ധാര്മ്മിക പിന്തുണ നല്കുക, സാമ്പത്തിക സഹായം നല്കുക, നിയമ സഹായം നല്കുക. അവരെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കരുത്.സിസ്റ്റത്തിന് സമ്മര്ദ്ദം ചെലുത്തുക. നിയമ നിര്മ്മാതാക്കളോട് അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം നിറവേറ്റാന് ആവശ്യപ്പെടുക. ജഡ്ജിമാരോട് വേഗത്തിലുള്ള വിചാരണ നടത്താന് ആവശ്യപ്പെടുക. പോലീസിനോട് ഇരകളോട് സഹാനുഭൂതിയോടെ പെരുമാറാന് ആവശ്യപ്പെടുക.
പരിഹാരമാര്ഗ്ഗങ്ങള്:
ഒരു പുതിയ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയ്ക്കായി
സ്ത്രീയുടെ കണ്ണീര് വെറുതെ ആകരുത്.അവളുടെ പോരാട്ടം നമ്മുടെ പോരാട്ടമാകണം. ഇന്നലെ തോറ്റത് അവള്. നാളെ നമ്മള് ആകാതിരിക്കാന് ഇന്ന് നമുക്ക്
പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളോട്,
പുതിയ പ്രഭാതത്തോട്.
അവള്ക്കൊപ്പം. എന്നും.
വര്ഷങ്ങളുടെ പോരാട്ടത്തിന് ശേഷം, ആ കോടതിവിധിയില് സ്ത്രീ തകര്ന്നു. എന്നാല് അവസാനിച്ചില്ല.
അവളുടെ കണ്ണുകളില് കണ്ണീരുണ്ട്, പക്ഷേ പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ട്. അവളുടെ ഹൃദയത്തില് വേദനയുണ്ട്, പക്ഷേ ദൃഢതയും ഉണ്ട്. അവളുടെ ശരീരം തളര്ന്നിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ ആത്മാവ് ഇനിയും പോരാടുന്നു.
അവള് പറയുന്നു: ‘ഞാന് പരാജയപ്പെട്ടില്ല. സിസ്റ്റം പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാല് സിസ്റ്റം മാറ്റാന് കഴിയും. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് മാറ്റാന് കഴിയും.’അവളുടെ വാക്കുകള് നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു: നീതിയ്ക്കായുള്ള പോരാട്ടം ഒരിക്കലും വ്യര്ത്ഥമല്ല. ഒരു കേസില് തോറ്റാലും, ആ പോരാട്ടം മറ്റുള്ളവര്ക്ക് പ്രചോദനമാകുന്നു. അത് സിസ്റ്റത്തിനെതിരെ ചോദ്യങ്ങള് ഉയര്ത്തുന്നു. അത് മാറ്റത്തിന്റെ വിത്തുകള് വിതയ്ക്കുന്നു.
നമ്മുടെ കൈയിലുള്ള ആയുധങ്ങള്
മാറ്റം കൊണ്ടുവരാന് നമുക്ക് എന്തെല്ലാം ആയുധങ്ങളുണ്ട്?
- നമ്മുടെ ശബ്ദം
മൗനം തകര്ക്കുക. എഴുതുക, സംസാരിക്കുക, പങ്കുവയ്ക്കുക. സോഷ്യല് മീഡിയ, പത്രങ്ങള്, മാഗസിനുകള്, പൊതു വേദികള് – എല്ലായിടത്തും നമ്മുടെ അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിക്കുക. - നമ്മുടെ വോട്ട്
തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില് സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷയ്ക്കും നീതിക്കും പ്രാധാന്യം നല്കുന്ന സ്ഥാനാര്ത്ഥികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക. നിയമനിര്മ്മാതാക്കളെ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പ്രവര്ത്തിക്കാന് പ്രേരിപ്പിക്കുക. - നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക ശക്തി
ഇരകള്ക്ക് സഹായം നല്കുന്ന സംഘടനകളെ പിന്തുണയ്ക്കുക. ക്രൗഡ് ഫണ്ടിംഗില് പങ്കെടുക്കുക. നീതിക്കായി പോരാടുന്നവരുടെ നിയമ ചെലവുകള് വഹിക്കാന് സഹായിക്കുക. - നമ്മുടെ പ്രൊഫഷണല് കഴിവുകള്
വക്കീലാണെങ്കില്, പ്രോ ബോണോ സേവനങ്ങള് നല്കുക. മാധ്യമപ്രവര്ത്തകനാണെങ്കില്, ഇത്തരം വിഷയങ്ങള് സെന്സിറ്റീവ് ആയി കവര് ചെയ്യുക. കൗണ്സിലറാണെങ്കില്, ഇരകള്ക്ക് സൗജന്യമോ സബ്സിഡിയുള്ളതോ ആയ സേവനങ്ങള് നല്കുക. ഡോക്ടറാണെങ്കില്, ഇരകളെ ബഹുമാനത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുക. - നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം
പ്രതിഷേധങ്ങളില് പങ്കെടുക്കുക. മാര്ച്ചുകളില് നടക്കുക. കാന്ഡില് ലൈറ്റ് വിജിലുകളില് ചേരുക. നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം കാണിക്കുക – അത് ഇരകള്ക്ക് ധൈര്യം നല്കുന്നു, സിസ്റ്റത്തിന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്നു.
കഥകള് മാറ്റം കൊണ്ടുവരുന്നു
ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, വലിയ മാറ്റങ്ങള് വ്യക്തികളുടെ കഥകളില് നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നതെന്ന്.
നിര്ഭയ കേസ് (2012): ഡല്ഹിയില് ഒരു യുവതിയോട് നടന്ന ക്രൂരമായ ബലാല്സംഗവും കൊലപാതകവും ഇന്ത്യയെ മുഴുവന് ഉണര്ത്തി. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകള് തെരുവിലിറങ്ങി. അതിന്റെ ഫലമായി, ബലാല്സംഗ നിയമങ്ങള് കൂടുതല് കര്ശനമാക്കപ്പെട്ടു. വേഗത്തിലുള്ള വിചാരണ കോടതികള് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ദേശീയ ചര്ച്ച ആരംഭിച്ചു.
ആശറാം കേസ്: അധികാരമുള്ളവര്ക്ക് നിയമത്തിന് മുകളിലല്ല എന്ന് ഓര്മ്മിപ്പിച്ച കേസ്. ഒരു സ്വയം പ്രഖ്യാപിത ഗുരുവിനെതിരെ രണ്ടു പെണ്കുട്ടികള് പരാതി നല്കി. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം അധികാരവും പണവും ഉപയോഗിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ട അദ്ദേഹം ഒടുവില് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് തെളിയിച്ചു – പോരാട്ടം തുടര്ന്നാല് നീതി ലഭിക്കാം.
MeToo പ്രസ്ഥാനം: സ്ത്രീകള് തങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങള് പങ്കുവച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്, അത് ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി മാറി. പ്രമുഖരായ പലരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളില് നിന്ന് പടിയിറങ്ങേണ്ടി വന്നു. സമൂഹം ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളെ കൂടുതല് ഗൗരവമായി എടുക്കാന് തുടങ്ങി.
ഇതെല്ലാം തെളിയിക്കുന്നത് ഒന്നാണ്:
ഒരു കഥയ്ക്ക് ചരിത്രം മാറ്റാന് കഴിയും. അതിജീവിതയുടെ കഥയും അത്തരത്തിലുള്ളതാകാം.
അടുത്ത തലമുറയ്ക്കുള്ള സന്ദേശം
നമ്മുടെ മക്കള്ക്കും കൊച്ചുമക്കള്ക്കും നാം എന്തു പറയും?
ആണ്കുട്ടികളോട്:
നിങ്ങള് ശക്തരാണ്, അതുകൊണ്ട് ദുര്ബലരെ സംരക്ഷിക്കുക, അടിച്ചമര്ത്തുകയല്ല. സ്ത്രീകള് നിങ്ങളുടെ സഹോദരിമാരും അമ്മമാരും സുഹൃത്തുക്കളും മക്കളുമാണ് – അവരെ ബഹുമാനിക്കുക.
‘അല്ല’ എന്നത് ‘അല്ല’ എന്നാണ്. സമ്മതം അനിവാര്യമാണ്. മൗനം സമ്മതമല്ല. ഭയം സമ്മതമല്ല. മദ്യപിച്ച അവസ്ഥ സമ്മതമല്ല.
നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കള് സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുമ്പോള്, എതിര്ക്കുക. ലോക്കര് റൂം ടോക്കുകള് സ്വീകാര്യമല്ല. ജോക്കുകള് പറഞ്ഞ് ആഘാതത്തെ നോര്മലൈസ് ചെയ്യരുത്.
മാന്യതയും ബലഹീനതയും തമ്മില് വ്യത്യാസമുണ്ട്. വികാരങ്ങള് കാണിക്കുന്നത് ബലഹീനതയല്ല. സഹാനുഭൂതി കാണിക്കുന്നത് ബലഹീനതയല്ല. അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളുന്നത് യഥാര്ത്ഥ ശക്തിയാണ്.
പെണ്കുട്ടികളോട്:
നിങ്ങള് ശക്തരാണ്. നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങള് നിലനില്ക്കുന്നു.
നിങ്ങള്ക്കെതിരെ എന്തെങ്കിലും അനീതി സംഭവിച്ചാല്, അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രം, നിങ്ങളുടെ സമയം, നിങ്ങളുടെ ജീവിതരീതി – ഒന്നും കുറ്റകൃത്യത്തിന് ന്യായീകരണമല്ല.
മുന്നോട്ടു വരിക. മിണ്ടുക. നിങ്ങള് ഒറ്റയ്ക്കല്ല – സമൂഹം നിങ്ങളുടെ പിന്നിലുണ്ട്.
പഠിക്കുക, ശക്തരാകുക, സ്വതന്ത്രരാകുക. നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങള് പിന്തുടരുക. നിങ്ങളെ ആരും തടയാന് അനുവദിക്കരുത്.നിങ്ങള് കേവലം അതിജീവികളല്ല – നിങ്ങള് വിജയികളാണ്, പോരാളികളാണ്, മാറ്റത്തിന്റെ നിര്മ്മാതാക്കളാണ്.ഒരു പ്രാര്ത്ഥന, ഒരു സത്യപ്രതിജ്ഞ
നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ സ്ത്രീകളുടെയും പേരില്,
കണ്ണീരൊഴുക്കിയ എല്ലാ അമ്മമാരുടെയും പേരില്,
പ്രതീക്ഷകള് തകര്ന്ന എല്ലാ സഹോദരിമാരുടെയും പേരില്,
നിശബ്ദമായി അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ മക്കളുടെയും പേരില്,
നാം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു:
ഞങ്ങള് മിണ്ടാതിരിക്കില്ല.
ഞങ്ങള് കണ്ണടയ്ക്കില്ല.
ഞങ്ങള് പിന്മാറില്ല.
ഞങ്ങള് മറക്കില്ല.
ഓരോ അതിജീവിതയ്ക്കും പിന്നില് നില്ക്കും.
ഓരോ ഇരയുടെയും ശബ്ദമായി മാറും.
ഓരോ അനീതിക്കും എതിരെ പോരാടും.
ഓരോ അധിക്ഷേപത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യും.
നമ്മുടെ സമൂഹം സുരക്ഷിതമാകുന്നതുവരെ,
നമ്മുടെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ തുല്യമാകുന്നതുവരെ,
നമ്മുടെ സ്ത്രീകള് നിര്ഭയമായി ജീവിക്കുന്നതുവരെ,
നമ്മുടെ രാജ്യം യഥാര്ത്ഥത്തില് സ്വതന്ത്രമാകുന്നതുവരെ,
ഞങ്ങള് വിശ്രമിക്കില്ല.
അന്ത്യത്തിന്റെ തുടക്കം
ഇത് ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനമാണ്. പക്ഷേ ഇതൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കവും കൂടിയാണ്.
അതിജീവിത ഇന്നും നില്ക്കുന്നു. അവള് തകര്ന്നിട്ടില്ല. അവളുടെ പോരാട്ടം തുടരുന്നു. അവള് അപ്പീല് നല്കും. അവള് ഉയര്ന്ന കോടതികളില് പോകും. അവള് അന്താരാഷ്ട്ര കോടതികളില് പോകും. ആവശ്യമെങ്കില്, അവള് തെരുവുകളില് പോകും.
എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം അവള്ക്കറിയാം അവളുടെ പോരാട്ടം അവള് ഒറ്റയ്ക്കുള്ളതല്ലെന്ന്. അത് കോടിക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളുടെ പോരാട്ടമാണ്. അത് നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള മനുഷ്യരാശിയുടെ നിത്യസമരമാണ്.
നമുക്ക് അവളോടൊപ്പം നില്ക്കാം.
നമുക്ക് അവളുടെ ശബ്ദം ഉയര്ത്താം.
നമുക്ക് അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങള് സാക്ഷാത്കരിക്കാം.
നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ഇന്ത്യ നിര്മ്മിക്കാം.
അവള്ക്കൊപ്പം.
അതിജീവിതയ്ക്കൊപ്പം.
എന്നും, എന്നെന്നും.
സിജു ജേക്കബിന്റെ യഥാര്ത്ഥ വാക്കുകളോട് സഹതാപം പ്രകടിപ്പിച്ചും, അതിജീവിതയോടുള്ള ഐക്യദാര്ഢ്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചും, നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടം തുടരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയും സമര്പ്പിക്കുന്നു.
നിയമങ്ങള് ചിലന്തി വല പോലെയാണ്. ചെറിയ പ്രാണികള് കുടുങ്ങും. വലിയവ രക്ഷപ്പെടും
- ജോനാഥന് സ്വിഫ്റ്റ്
(ഐറിഷ് എഴുത്തുകാരന്)
നിങ്ങളോട് ഒരു വാക്ക്
ഈ ലേഖനം വായിച്ച നിങ്ങള് ഇപ്പോള് ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. നിങ്ങള് ഒന്നുകില് പരിഹാരത്തിന്റെ ഭാഗമാകും, അല്ലെങ്കില് നിങ്ങളുടെ മൗനത്തിലൂടെ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭാഗമാകും. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നിങ്ങളുടേതാണ്.
പക്ഷേ ഓര്ക്കുക: ചരിത്രം നമ്മളെ വിധിക്കും. നമ്മുടെ മക്കള് ചോദിക്കും: ‘അനീതി നടക്കുമ്പോള് നിങ്ങള് എവിടെയായിരുന്നു? നിങ്ങള് എന്തു ചെയ്തു?’
നമുക്ക് നല്ലൊരു ഉത്തരം പറയാന് കഴിയട്ടെ.
നമുക്ക് പറയാന് കഴിയട്ടെ: ‘ഞങ്ങള് നിലകൊണ്ടു. ഞങ്ങള് പോരാടി. ഞങ്ങള് മാറ്റം കൊണ്ടുവന്നു.’
സത്യമേവ ജയതേ.
അവള്ക്കൊപ്പം നില്ക്കാം. നീതിക്കായി പോരാടാം
