കോഴിക്കോട്: പൈതൃക നെൽവിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതികളുടെ പ്രചാരണത്തിനുമായി ജീവിതം സമർപ്പിച്ച പത്മശ്രീ ജേതാവ് ചെറുവയൽ രാമന്റെ വിയോഗം കേരളത്തിന്റെ കാർഷികമേഖലയ്ക്ക് വലിയ നഷ്ടമാണ്. പ്രതിഫലേച്ഛയില്ലാതെ അപൂർവ നെൽവിത്തുകൾ സംരക്ഷിക്കുകയും പുതുതലമുറയ്ക്ക് പാരമ്പര്യ കൃഷിയുടെ പ്രാധാന്യം പകർന്നുനൽകുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വരുംതലമുറകൾക്ക് മാതൃകയാണ്.
രാജ്യം പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചപ്പോഴും വയനാട്ടിലെ പുല്ലുമേഞ്ഞ മൺവീട്ടിലെ ലളിതമായ ജീവിതരീതിയിൽ മാറ്റമുണ്ടായില്ല. പുരസ്‌കാരങ്ങളും അംഗീകാരങ്ങളും തേടിയെത്തിയപ്പോഴും നെൽവിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായിരുന്നു അദ്ദേഹം പ്രാധാന്യം നൽകിയത്. പുരസ്‌കാരഫലകങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ ഇടമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ സാമ്പത്തിക സമൃദ്ധിയേക്കാൾ പത്തായത്തിലെ നെൽവിത്തുകളുടെ സമ്പത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് സന്തോഷം നൽകിയിരുന്നത്.
അഞ്ചാംക്ലാസ് വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ചെറുവയൽ രാമൻ പരമ്പരാഗത കൃഷിയിലെ അറിവും അനുഭവസമ്പത്തുംകൊണ്ട് ലോകശ്രദ്ധ നേടി. അവസാനനാളുകളിലും രോഗബാധകൾ അലട്ടിയപ്പോഴും കൃഷിയോടുള്ള ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗത്തോടെ അപൂർവ നെൽവിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണവും പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതികളുടെ തുടർച്ചയും സംബന്ധിച്ച ചോദ്യങ്ങളാണ് ഉയരുന്നത്.
വിത്തുകൾ കൈമാറി കൃഷിയുടെ പാഠം
നെൽവിത്തുകൾ നിധിപോലെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന രാമൻ, കൃഷിയോട് താൽപര്യമുള്ളവർക്ക് അവ കൈമാറിയിരുന്നു. വിത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കൃഷിയിറക്കിയശേഷം അതേ ഇനത്തിലെ നെല്ല് തിരികെ നൽകണമെന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന നിബന്ധന. ഇതിലൂടെ വിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണവും തുടർകൃഷിയും ഉറപ്പാക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
വിളവെടുത്ത നെല്ല് ഒരാഴ്ചയോളം വെയിലും മഞ്ഞുമേൽപ്പിച്ച് ഉണക്കിയശേഷമാണ് സംഭരണത്തിനായി ഒരുക്കിയിരുന്നത്. മുളങ്കൂട്ടം ചൂടാക്കി അതിന്റെ ചൂടുപയോഗിച്ച് നെല്ല് സംഭരിക്കുന്ന രീതിയും വൈക്കോൽ ഉപയോഗിച്ച് കൂടാരംപോലെ നിർമിച്ച വിത്തുകൂടകളുടെ ഉപയോഗവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത വിത്തുസംരക്ഷണരീതികളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ രീതികളിലൂടെ വിത്തുകളുടെ മുളയ്ക്കൽശേഷി രണ്ടുവർഷംവരെ നിലനിർത്താനാകുമെന്ന അറിവും അദ്ദേഹം പങ്കുവച്ചിരുന്നു.
പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വേരുകൾ
ചെറുവയൽ കുറിച്യ തറവാടിന് ഒരുകാലത്ത് ഇരുപത് ഏക്കറിലധികം വയലും പതിനെട്ട് ഏക്കറോളം കരഭൂമിയുമുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് മൂന്നേക്കർ വീതം വയലിലും കരഭൂമിയിലുമാണ് രാമൻ കൃഷി തുടർന്നത്. ഭൂമിയുടെ വിസ്തൃതി കുറഞ്ഞപ്പോഴും പൈതൃക നെൽവിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം പിന്നോട്ടുപോയില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥയിൽനിന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ 2024-ൽ പാഠപുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. വിത്തുശേഖരണത്തിലെ സൂക്ഷ്മതകൾ, വിത്തിന്റെ മൂപ്പ് തിരിച്ചറിയൽ തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത അറിവുകൾ പുതുതലമുറയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ഇതിലൂടെ അവസരമൊരുങ്ങി.
കൃഷി ഒരു ഉപജീവനമാർഗം മാത്രമല്ലെന്നും ഭക്ഷ്യസ്വയംപര്യാപ്തതയുടെയും ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണത്തിന്റെയും അടിത്തറയാണെന്നും ചെറുവയൽ രാമന്റെ ജീവിതം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ച നെൽവിത്തുകൾ തുടർന്നും കൃഷിയിടങ്ങളിൽ വളരുകയും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അറിവുകൾ പുതിയ തലമുറ ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ആ ജീവിതദൗത്യം മുന്നോട്ടുപോകുക.
