മലയാള സിനിമയ്ക്ക് ചിരി സമ്മാനിച്ചവരിൽ, ചിരിയ്ക്ക് അപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായതയും നന്മയും കാണിച്ച അപൂർവ നടനായിരുന്നു ശ്രീനിവാസൻ. വാക്കുകളുടെ ലാളിത്യത്തിലും മുഖഭാവങ്ങളുടെ നിസ്സംഗതയിലും ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും വഹിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ—അവയിലൂടെയായിരുന്നു അദ്ദേഹം നമ്മളിലേക്കെത്തിയത്. തമാശയിലൂടെ ഹൃദയം തൊട്ട നടൻ; അതായിരുന്നു ശ്രീനിവാസൻ.
സിനിമയിൽ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത് “ഹീറോ”മാരെക്കാൾ അധികം നമ്മളെയായിരുന്നു—പിഴവുകളുള്ള, സ്വപ്നങ്ങളുള്ള, പരാജയങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഒരുപോലെ ചുമക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരെ. ഒരു നോട്ടം മതി പ്രേക്ഷകനെ ചിരിപ്പിക്കാൻ; അടുത്ത നിമിഷം അതേ കണ്ണുകളിൽ നനവ് നിറയ്ക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ആ അഭിനയ വൈഭവം അഭിനയമെന്നതിനെക്കാൾ ജീവിതാനുഭവത്തിന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നു.
ഹാസ്യത്തിന്റെ മുഖം ധരിച്ച് സമൂഹത്തെ വിമർശിച്ചും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്തും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ കഥകൾ ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്. ശ്രീനിവാസന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾ നമ്മളെ ചിരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവ നമ്മളോട് തന്നെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു—നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെപ്പറ്റി, നമ്മുടെ ദൗർബല്യങ്ങളെപ്പറ്റി, നമ്മുടെ സ്വാർത്ഥതകളെപ്പറ്റി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമകൾ കാലം കടന്നും ജീവിക്കുന്നു.
ഇന്ന് ഓർമ്മകളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ഒരു നടനെയല്ല നാം നഷ്ടപ്പെട്ടത്; മലയാളിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ചിരിയ്ക്ക് അർത്ഥം നൽകിയ ഒരു സാന്നിധ്യമാണ്. സ്ക്രീനിൽ നിന്നു മാറിയാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദവും നോട്ടവും കഥാപാത്രങ്ങളും നമ്മളിൽ തുടരുന്നുണ്ട്. ചിരിയുടെ വഴിയിലൂടെ മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ച ആ കലാകാരന് മലയാളത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും ഒരു ഇടമുണ്ട്.
ശ്രീനിവാസൻ—ചിരിയുടെ പിന്നിലെ നിശ്ശബ്ദ സത്യങ്ങൾ നമ്മളെ പഠിപ്പിച്ച മനുഷ്യൻ
