സിജു ജേക്കബ്
‘നിനക്ക് ആവശ്യത്തിലധികം ഉണ്ടെങ്കില്,ഉയര്ന്ന വേലി പണിയാതെ വലിയ മേശ നിര്മ്മിക്കുക’ – ഈ വാക്കുകളില് ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവന് രഹസ്യവും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ചുറ്റും നോക്കൂ.ചിലര്ക്ക് വലിയ വീടുണ്ട്, പക്ഷേ സംസാരിക്കാന് ആളില്ല. ബാങ്കില് പണമുണ്ട്,പക്ഷേ ഹൃദയത്തില് സന്തോഷമില്ല. ഉയര്ന്ന മതിലുകള് കെട്ടി, പക്ഷേ അതിനുള്ളില് തനിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇതാണോ വേണ്ടത്?
നാട്ടിലെ എന്റെ ഗ്രാമത്തില് രാമചന്ദ്രന് എന്നൊരാള് ഉണ്ടായിരുന്നു.ചെറിയ പലചരക്ക് കടയുടെ ഉടമ.നല്ല വരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്.എന്നാല് അദ്ദേഹം ചെയ്തത് എന്താണെന്നറിയാമോ? എല്ലാ ദിവസവും തന്റെ കടയുടെ മുന്നിലെ തിണ്ണയില് കുടിവെള്ളവും ചിലപ്പോള് മോരും വെള്ളവും വച്ചിരുന്നു. വഴിയേപോകുന്ന തൊഴിലാളികള്ക്കും കുട്ടികള്ക്കും ആര്ക്കും കുടിക്കാം.വലിയ കാര്യമല്ല,പക്ഷേ എത്ര പേരുടെ ദാഹം ശമിച്ചു! എത്ര പേരുടെ ഹൃദയത്തില് അദ്ദേഹം ഇടം നേടി!
ഓണസദ്യയെക്കുറിച്ച് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം.എന്നാല് അതിന്റെ യഥാര്ത്ഥ സന്ദേശം എന്താണ്? വലിയവനും ചെറിയവനും,സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും ഒരേ നിരയില് ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.അന്ന് ആര്ക്കും വേലിയില്ല,എല്ലാവര്ക്കും ഒരേ മേശ. അതാണ് നമ്മുടെ സംസ്കാരം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
ബാംഗ്ലൂരില് ഒരു സോഫ്റ്റ് വെയര് എഞ്ചിനീയര് പറഞ്ഞ കാര്യം ഓര്മ്മവരുന്നു. ‘എനിക്ക് നല്ല ശമ്പളം കിട്ടി.വലിയ ഫ്ലാറ്റ് വാങ്ങി.എല്ലാം സുരക്ഷാസംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ട്. പക്ഷേ അയല്വാസിയുടെ പേരുപോലും എനിക്കറിയില്ല.’എന്തൊരു ദാരിദ്ര്യമാണിത്! സുരക്ഷിതമാണ്, പക്ഷേ ഏകാന്തമാണ്.
മറുവശത്ത്, കോഴിക്കോട്ടെ ഒരു അധ്യാപികയുണ്ട്.ശമ്പളം കുറവാണ്.എന്നാല് എല്ലാ വേനല്ക്കാലത്തും പാവപ്പെട്ട കുട്ടികള്ക്ക് സൗജന്യ ട്യൂഷന് എടുക്കുന്നു.അവരുടെ വീട്ടില് നിന്ന് ചോറും വെള്ളവും കുട്ടികള്ക്ക് കൊടുക്കുന്നു.ആ കുട്ടികള് വലുതായി, നല്ല നിലയിലെത്തി.ഇന്നും അവരെല്ലാം അവരുടെ ടീച്ചറെ സന്ദര്ശിക്കുന്നു.അവള് സമ്പന്നയല്ല,പക്ഷേ സമ്പത്താല് നിറഞ്ഞവളാണ്-സ്നേഹസമ്പത്താല്.
വലിയ മേശ പണിയുക എന്നാല് എന്താണ് എന്ന് ലളിതമായി പറഞ്ഞാല്:
നിനക്ക് അറിവുണ്ടെങ്കില്,അറിയാത്തവരെ പഠിപ്പിക്കുക
നിനക്ക് സമയമുണ്ടെങ്കില്,സഹായം വേണ്ടവരോടൊപ്പം നില്ക്കുക
നിനക്ക് ഭക്ഷണമുണ്ടെങ്കില്,വിശക്കുന്നവനോട് പങ്കിടുക
നിനക്ക് കഴിവുണ്ടെങ്കില്,അതുപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ ഉയര്ത്തുക
ഒരു ചെറിയ കഥയുണ്ട്.രണ്ട് കര്ഷകര് തമ്മില് മത്സരം.ഒരാള് തന്റെ നെല്വയലിനു ചുറ്റും ഉയര്ന്ന വേലി കെട്ടി. ‘എന്റെ വിളവൊന്നും മോഷ്ടിക്കാന് പറ്റില്ല,’ അയാള് പറഞ്ഞു. മറ്റേയാള് തന്റെ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം അയല്ക്കാര്ക്കെല്ലാം നെല് പങ്കിട്ടു. അടുത്ത വര്ഷം കാര്യങ്ങള് മാറി.വേലി കെട്ടിയാളുടെ വയല് കീടങ്ങള് ബാധിച്ചു, ആരും സഹായിക്കാന് വന്നില്ല.എന്നാല് പങ്കിട്ടവന്റെ വയലില് പ്രശ്നമുണ്ടായപ്പോള് എല്ലാവരും ചേര്ന്ന് സഹായിച്ചു.
നമ്മുടെ ഒരു ജീവിതത്തില് മാത്രം എത്ര മേശ പണിയാന് കഴിയുമെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഒരു പുഞ്ചിരി,ഒരു നല്ല വാക്ക്, അല്പം സമയം,ചെറിയ സഹായം – ഇതെല്ലാം മേശയ്ക്കു ചുറ്റും ഇരിക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ്. ഇന്ന് നമ്മള് വേണ്ടത് കൂടുതല് വീടുകളല്ല, കൂടുതല് ഹൃദയങ്ങളാണ്.ഉയര്ന്ന കെട്ടിടങ്ങളല്ല, വിശാലമായ മനസ്സുകളാണ്.കട്ടിയുള്ള മതിലുകളല്ല, ശക്തമായ ബന്ധങ്ങളാണ്.
അതുകൊണ്ട്,നാളെ മുതല് തന്നെ തുടങ്ങാം.വലിയ മേശ പണിയാന് തുടങ്ങാം. അത് സ്നേഹത്തിന്റെ മേശയായിരിക്കട്ടെ. എല്ലാവര്ക്കും ഇടമുള്ള മേശയായിരിക്കട്ടെ. അതാണ് യഥാര്ത്ഥ ജീവിതം, അതാണ് യഥാര്ത്ഥ സന്തോഷം.വേലി പണിയാന് പോകുമ്പോള് ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിക്കൂ – മേശയാണോ വേണ്ടത്, വേലിയാണോ വേണ്ടത്
