എഡിറ്റോറിയൽ: ഡോ . ബാബു ഫിലിപ്പ് (ചീഫ് എഡിറ്റർ, മലയാളീ പത്രം)
ഭൂഗോളത്തിന്റെ ഭൂപടത്തിൽ ഇന്ന് അതിരുകൾ ചുവക്കുന്നത് കേവലം സൈനിക ടാങ്കുകളുടെ ഇരമ്പലിൽ മാത്രമല്ല; സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും ആശങ്കകൾക്കും മുകളിലാണ്. ഒരു വശത്ത് അൽഗോരിതങ്ങളും നിർമ്മിതബുദ്ധിയും (AI) മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളെപ്പോലും പുനർനിർവചിക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് ഗോത്രീയ-സാമ്രാജ്യത്വ പഴമകളുടെ അശാന്തിയിലേക്ക് ലോകം വീണ്ടും വഴുതിവീഴുന്നു.
അശാന്തിയുടെ സമകാലിക മുഖങ്ങൾ
പശ്ചിമേഷ്യൻ സമവാക്യങ്ങളും പിളർപ്പുകളും സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതം താറുമാറാക്കുന്നു. സൗദി അറേബ്യയ്ക്കുള്ളിലെ ആധുനികവൽക്കരണവും പാരമ്പര്യവാദികളും തമ്മിലുള്ള നിശ്ശബ്ദ സംഘർഷങ്ങൾ, ഹൂതി-ഇറാൻ അച്ചുതണ്ട് ഉയർത്തുന്ന പ്രതിസന്ധികൾ, ബാബ് അൽ-മന്ദബ് കടലിടുക്കിലെ കപ്പലുകൾക്ക് നേരെയുള്ള ആക്രമണങ്ങൾ എന്നിവ വെറും പ്രാദേശിക യുദ്ധങ്ങളല്ല. അവ സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയിലെ ഇന്ധനവിലയെയും ഭക്ഷണച്ചെലവിനെയുമാണ് നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നത്.
യൂറോപ്യൻ തെരുവുകളിൽ ഉയരുന്ന അശാന്തിയുടെ മുറവിളികൾ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഫ്രാൻസിലും, ഇറ്റലിയിലും, സ്പെയിനിലും, പോർച്ചുഗലിലും സാധാരണ ജനജീവിതം വലിയ ചോദ്യചിഹ്നത്തിലാണ്. ജീവിതച്ചെലവ് വർധന, ഭവനപ്രതിസന്ധി, കുടിയേറ്റ വിഷയങ്ങൾ എന്നിവ തെരുവുകളെ പ്രക്ഷുബ്ധമാക്കുന്നു. യൂറോപ്യൻ തെരുവുകളിൽ കാണുന്നത് കേവലം രാഷ്ട്രീയ ഭിന്നതയല്ല, മറിച്ച് ക്ഷേമരാഷ്ട്ര സങ്കല്പം തകരുമ്പോഴുള്ള ജനങ്ങളുടെ നിലവിളിയാണ്.
ജെൻ സി (Gen Z) വിദ്യാർത്ഥികളുയിർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങളും പിന്നെ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് ? ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മിക്ക കാമ്പസുകളും ഇന്ന് ശാന്തമല്ല. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, തൊഴിലില്ലായ്മ, സ്വതന്ത്രമായ അഭിപ്രായപ്രകടനത്തിനുള്ള തടസ്സങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കെതിരെ പുതുതലമുറ രോഷാകുലരാണ്. അവർ അതിരുകളില്ലാത്ത ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിലിരുന്ന് പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ ഇരട്ടത്താപ്പുകളെ കൊഞ്ഞനം കാട്ടുന്നു, പിന്നീട് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
ഇനി ഇന്നിന്റെ ഇന്ത്യൻ പ്രവസികൾ അനുഭവിക്കുന്ന അതിരുകളില്ലത്ത അനീതിയുടെ, അശാന്തിയുടെ അസമത്തങ്ങളുടെ വിക്രുത രൂപങ്ങൾ കാണാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ ? ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ജീവനാഡിയായ കോടിക്കണക്കിന് പ്രവാസികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യക്കാർ, ഓരോ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘർഷത്തിലും ആശങ്കയുടെ മുൾമുനയിലാണ്. ചരക്കുനീക്കം നിലയ്ക്കുമ്പോൾ, വിമാനങ്ങൾ റദ്ദാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വിദേശ നയങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ ആദ്യം ഉലയുന്നത് സാധാരണക്കാരായ തൊഴിലാളികളുടെയും ഇടത്തരക്കാരുടെയും ജീവിതമാണ്.
നിർമ്മിതബുദ്ധിയുടെ കാലത്തെ പുതിയ സമാധാന മാതൃക
ഈ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് പഴയ നയതന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടോ ആയുധക്കരാറുകൾ കൊണ്ടോ ശാശ്വതമായ സമാധാനം പുലരില്ല. എഐയും സാങ്കേതികവിദ്യയും മനുഷ്യനെ ഭിന്നിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് യോജിപ്പിക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. ഒരു പുതിയ ലോകക്രമത്തിനായി മുന്നോട്ടുവെക്കാവുന്ന പ്രായോഗിക വഴികൾ:
- ഡിജിറ്റൽ പരമാധികാരവും അൽഗോരിത സുതാര്യതയും
യുവതലമുറയെയും സമൂഹങ്ങളെയും തെറ്റായ വിവരങ്ങളിലൂടെയും (Disinformation) ധ്രുവീകരണത്തിലൂടെയും തമ്മിലടിപ്പിക്കുന്ന അൽഗോരിതങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആഗോള ‘എഐ എത്തിക്സ് ട്രീറ്റി’ (AI Ethics Treaty) അനിവാര്യമാണ്. സാങ്കേതികവിദ്യ വിദ്വേഷം പടർത്തുന്ന ആയുധമാകാതെ വിവേകം പകരുന്ന ഉപകരണമാകണം. - വിഭവ പങ്കാളിത്തവും കാലാവസ്ഥാ നീതിയും
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തർക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും ജലവും ഊർജ്ജവും ഭക്ഷണവും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതാണ്. ഹൂതി-ഇറാൻ-സൗദി തർക്കങ്ങളിലായാലും യൂറോപ്പിലെ ഉത്പാദന പ്രതിസന്ധിയിലായാലും, വിഭവങ്ങളുടെ തുല്യമായ വിതരണത്തിനും പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജ പങ്കാളിത്തത്തിനും രാജ്യാതിർത്തികൾക്കപ്പുറമുള്ള കൂട്ടായ്മകൾ രൂപപ്പെടണം. - തൊഴിൽ പരിവർത്തനവും സാമൂഹിക സുരക്ഷയും
ഓട്ടോമേഷനും എഐയും പരമ്പരാഗത തൊഴിലുകളെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോൾ യൂറോപ്പിലെയും ഏഷ്യയിലെയും യുവതലമുറ അനുഭവിക്കുന്ന നിരാശയ്ക്ക് പ്രതിവിധി ‘യൂണിവേഴ്സൽ ബേസിക് ഇൻകം’ (UBI), പുനർ-നൈപുണ്യ വികസനം (Reskilling) എന്നിവയാണ്. സുരക്ഷിതമായ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉറപ്പാണ് തെരുവുകളിലെ രോഷത്തെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ആദ്യ വഴി. - പങ്കാളിത്ത ജനാധിപത്യവും യുവപ്രാതിനിധ്യവും
തീരുമാനമെടുക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ഭരണകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ജെൻ സിയുടെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കണം. അവരുടെ പരിസ്ഥിതി ബോധവും ആഗോള കാഴ്ചപ്പാടുകളും നയരൂപീകരണത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ യുദ്ധാസക്തി കുറയുകയുള്ളൂ.
സങ്കുചിതമായ അതിരുകൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ വിശാലമായ ഭൂമികയിലേക്ക് കണ്ണുതുറക്കാൻ ലോകത്തിന് കഴിയണം. നിർമ്മിതബുദ്ധിക്ക് ലോജിക് നൽകാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം; എന്നാൽ സ്നേഹവും സമാധാനവും നൽകേണ്ടത് മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളാണ്. ആ തിരിച്ചറിവിലാണ് നാളെയുടെ പുലരി വിരിയേണ്ടത്.
