ഭൂമി സൂര്യനെ വലംവെക്കുന്നത് പൂർണ്ണമായ ഒരു വട്ടത്തിലല്ല, മറിച്ച് അല്പം നീണ്ട ഒരു ദീർഘവൃത്താകാര (Elliptical) പാതയിലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വർഷത്തിലുടനീളം ഭൂമിയും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള ദൂരം ഒരേപോലെയല്ല. ഈ സഞ്ചാരത്തിനിടയിൽ ഭൂമി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അകലെയായിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ശാസ്ത്രലോകം ‘അഫീലിയൻ’ (Aphelion) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്ക് പദങ്ങളായ ‘അപ്പോ’ (Apo – അകലെ), ‘ഹീലിയോസ്’ (Helios – സൂര്യൻ) എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് അഫീലിയൻ എന്ന വാക്കുണ്ടായത്.
എല്ലാ വർഷവും ജൂലൈ മാസത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് (സാധാരണയായി ജൂലൈ 3 നും 7 നും ഇടയിൽ) ഈ പ്രതിഭാസം സംഭവിക്കുന്നത്.
എന്താണ് ഈ അകലത്തിന് പിന്നിൽ?
ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. സൂര്യനു ചുറ്റുമുള്ള ഈ ദീർഘവൃത്ത പാത കാരണം വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഭൂമി സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്തും, ഒരിക്കൽ ഏറ്റവും അകലെയും വരുന്നു.
അഫീലിയൻ (Aphelion): ഭൂമി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയുള്ള സ്ഥാനം. ഈ സമയത്ത് ദൂരം ഏകദേശം 15.21 കോടി കിലോമീറ്റർ ($1.521 \times 10^8 \text{ km}$) ആയിരിക്കും. ഇത് ഭൂമിയും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള ശരാശരി ദൂരത്തേക്കാൾ (Astronomical Unit – AU) ഏകദേശം 2% കൂടുതലാണ്.
പെരിഹീലിയൻ (Perihelion): ഭൂമി സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്തുവരുന്ന സ്ഥാനം. ജനുവരി മാസത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ സമയത്ത് ദൂരം ഏകദേശം 14.70 കോടി കിലോമീറ്റർ ($1.470 \times 10^8 \text{ km}$) ആയി കുറയുന്നു.
ഈ രണ്ട് അവസ്ഥകൾ തമ്മിൽ ഏകദേശം 50 ലക്ഷം കിലോമീറ്ററിന്റെ വലിയൊരു വ്യത്യാസമുണ്ട്.
അകലം കൂടുമ്പോൾ ചൂട് കുറയുമോ?
ഭൂമി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയായിരിക്കുന്നത് ജൂലൈ മാസത്തിലായതുകൊണ്ട് ഈ സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ കടുത്ത തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടണം എന്ന് സാധാരണക്കാർക്ക് തോന്നാം. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം അതല്ല. ഭൂമിയിലെ ഋതുഭേദങ്ങൾ (Seasons) നിശ്ചയിക്കുന്നത് സൂര്യനിലേക്കുള്ള ദൂരമല്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടിന്റെ ചരിവാണ് ($23.5^\circ$ ചരിവ്).
ജൂലൈ മാസത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ഉത്തരാർദ്ധഗോളം (Northern Hemisphere) സൂര്യന് അഭിമുഖമായാണ് ചരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ഭാഗത്ത് സൂര്യപ്രകാശം ലംബമായി പതിക്കുകയും വേനൽക്കാലവും കടുത്ത ചൂടും അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിൽ (Southern Hemisphere) ഈ സമയത്ത് ശീതകാലമായിരിക്കും. ചുരുക്കത്തിൽ, സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള ദൂരക്കൂടുതൽ കാരണം ഭൂമിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മൊത്തം സൗരോർജ്ജത്തിൽ നേരിയ കുറവുണ്ടാകാമെങ്കിലും (ഏകദേശം 7%), അത് അനുഭവപ്പെടുന്ന ചൂടിനെ കാര്യമായി ബാധിക്കാറില്ല.
കെപ്ലറുടെ നിയമവും ഭൂമിയുടെ വേഗതയും
പ്രശസ്ത ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോഹാനസ് കെപ്ലറുടെ ഗ്രഹചലന നിയമങ്ങൾ (Kepler’s Laws of Planetary Motion) അനുസരിച്ച്, ഒരു ഗ്രഹം സൂര്യനിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഭ്രമണവേഗത കുറവായിരിക്കും.
കെപ്ലറുടെ രണ്ടാം നിയമം (Law of Equal Areas): ഭൂമി സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയുള്ള ‘അഫീലിയൻ’ സ്ഥാനത്ത് ആയിരിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഭ്രമണപഥത്തിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരവേഗത ഏറ്റവും കുറവായിരിക്കും (ഏകദേശം സെക്കൻഡിൽ 29.29 കിലോമീറ്റർ). ജനുവരിയിലെ ‘പെരിഹീലിയൻ’ സമയത്ത് വേഗത സെക്കൻഡിൽ 30.29 കിലോമീറ്ററായി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഈ വേഗതക്കുറവ് കാരണം ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിലെ വേനൽക്കാലത്തിന് ദക്ഷിണാർദ്ധഗോളത്തിലെ വേനൽക്കാലത്തേക്കാൾ 2 മുതൽ 3 ദിവസം വരെ ദൈർഘ്യം കൂടുതലായിരിക്കും.
കാലാവസ്ഥയിലെ ചെറിയ സ്വാധീനങ്ങൾ
സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള അകലം കാരണം ജൂലൈ മാസത്തിൽ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്ന ആകെ സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ ചെറിയ കുറവുണ്ടാകുന്നുണ്ട്. ഇത് ഭൂമിയുടെ ഉത്തരാർദ്ധഗോളത്തിലെ വേനൽക്കാലത്തിന്റെ കാഠിന്യം നേരിയ തോതിൽ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ജൂലൈ മാസത്തിൽ ഭൂമി സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്തായിരുന്നു എങ്കിൽ നമ്മുടെ വേനൽക്കാലം ഇപ്പോഴത്തേക്കാൾ വളരെ കൂടുതൽ ഉഷ്ണമേറിയതാകുമായിരുന്നു.
ആകാശത്തെ മാറ്റങ്ങൾ
ഭൂമി അഫീലിയൻ സ്ഥാനത്ത് എത്തുമ്പോൾ സൂര്യന്റെ വലിപ്പം ആകാശത്ത് സാധാരണയേക്കാൾ നേരിയ തോതിൽ (ഏകദേശം 3.6%) ചെറുതായി കാണപ്പെടും. എന്നാൽ നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഈ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ മനുഷ്യർക്ക് സാധിക്കില്ല. പ്രത്യേക സോളാർ ഫിൽട്ടറുകൾ ഘടിപ്പിച്ച ടെലിസ്കോപ്പുകളിലൂടെ കൃത്യമായ അളവുകൾ എടുത്താൽ മാത്രമേ ഈ വലിപ്പവ്യത്യാസം വ്യക്തമാകൂ.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ അതിശയകരമായ ഭ്രമണപഥ നിയമങ്ങളുടെയും പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥയുടെയും ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഓരോ വർഷവും ആവർത്തിക്കുന്ന ഈ അഫീലിയൻ പ്രതിഭാസം.
