എഡിറ്റോറിയൽ
ഡോ. ബാബു ഫിലിപ്പ് അഞ്ചനാട്ട് (ചീഫ് എഡിറ്റർ)
കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂമിക വലിയൊരു മാറ്റത്തിന്റെ വക്കിലാണ്. ഒരു ദശാബ്ദക്കാലത്തെ ഭരണത്തുടർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഭരണചക്രം തിരിയുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്നത് അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ ശീലിച്ച യുവജന പ്രസ്ഥാനങ്ങളാണ്. ഭരണമില്ലാത്ത ഒരു കേഡർ പാർട്ടിയുടെ അണികളിൽ പെട്ടെന്ന് അണപൊട്ടി ഒഴുകുന്ന ‘വിപ്ലവ വീര്യം’ പലപ്പോഴും സമൂഹത്തിനും അവർക്ക് തന്നെയുണ്ടാക്കുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ ചെറുതല്ല. ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, തിളയ്ക്കുന്ന യൗവനങ്ങളോട് ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.
അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സ്വാഭാവികമായ അസ്തിത്വ പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കാൻ അണികൾ പലപ്പോഴും തെരുവുകളെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. തങ്ങളുടെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് പൊതുസമൂഹത്തെയും സ്വന്തം അണികളെയും ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള ഈ വ്യഗ്രത മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. എന്നാൽ, നിർമ്മാണാത്മകമായ ഒരു പ്രതിപക്ഷമാകുന്നതിന് പകരം, കേവലം വൈകാരികതയുടെ പുറത്ത് അന്ധമായ സമരങ്ങൾ അഴിച്ചുവിടുന്നത് സമൂഹത്തെ അവരിൽ നിന്നും അകറ്റുകയേ ഉള്ളൂ. ഭരണകൂടത്തിന്റെ വീഴ്ചകളെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി വിമർശിക്കുന്നതിന് പകരം അക്രമത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത് യുവത്വത്തിന്റെ ഊർജ്ജത്തെ വിനാശകരമായ രീതിയിൽ വഴിതിരിച്ചുവിടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ കാഴ്ച, സ്വന്തം ഭാവിയും കുടുംബവും മറന്ന് നേതാക്കൾക്കും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി തെരുവിലിറങ്ങുന്ന യുവാക്കളാണ്. നേതാക്കളുടെ സ്വജനപക്ഷപാതങ്ങളെയും അഴിമതികളെയും ന്യായീകരിക്കാൻ അണികൾ എന്തിനാണ് തങ്ങളുടെ ജീവിതം ഹോമിക്കുന്നത്? കോടതി വരാന്തകളിലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും ജീവിതം എരിഞ്ഞടങ്ങുമ്പോൾ, അവർ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച നേതാക്കൾ സുരക്ഷിതമായ സിംഹാസനങ്ങളിലായിരിക്കും എന്ന നഗ്നസത്യം നമ്മുടെ യുവത തിരിച്ചറിയണം. രാഷ്ട്രീയമെന്നത് നേതാക്കളുടെ വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് കാവൽ നിൽക്കാനുള്ളതല്ല.
ഇന്നത്തെ കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ കാഴ്ച, സ്വന്തം ഭാവിയും കുടുംബവും മറന്ന് നേതാക്കൾക്കും അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും വേണ്ടി തെരുവിലിറങ്ങുന്ന യുവാക്കളാണ്. നേതാക്കളുടെ സ്വജനപക്ഷപാതങ്ങളെയും അഴിമതികളെയും ന്യായീകരിക്കാൻ അണികൾ എന്തിനാണ് തങ്ങളുടെ ജീവിതം ഹോമിക്കുന്നത്? കോടതി വരാന്തകളിലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും ജീവിതം എരിഞ്ഞടങ്ങുമ്പോൾ, അവർ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച നേതാക്കൾ സുരക്ഷിതമായ സിംഹാസനങ്ങളിലായിരിക്കും എന്ന നഗ്നസത്യം നമ്മുടെ യുവത തിരിച്ചറിയണം. രാഷ്ട്രീയമെന്നത് നേതാക്കളുടെ വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് കാവൽ നിൽക്കാനുള്ളതല്ല.
രാഷ്ട്രീയം എന്നത് വ്യക്തികളെ സ്വത്വബോധത്തിലേക്കും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തത്തിലേക്കും നയിക്കേണ്ട ഒന്നാണ്; അല്ലാതെ വ്യക്തിപൂജയിലേക്കുള്ള അന്ധമായ വഴിനടത്തലല്ല. ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തോടുമുള്ള അനുഭാവം, ആ പാർട്ടി ചെയ്യുന്ന എല്ലാ തെറ്റുകളെയും ന്യായീകരിക്കാനുള്ള ലൈസൻസല്ല.
ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യം: ശരികളെ പിന്തുണയ്ക്കാനും, സ്വന്തം പ്രസ്ഥാനം തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുമുള്ള ആർജ്ജവമാണ് യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയം.
വസ്തുനിഷ്ഠമായ ചിന്ത: വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടാതെ, കൊള്ളേണ്ടതിനെ കൊള്ളാനും തള്ളേണ്ടതിനെ തള്ളാനുമുള്ള മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് പുതുതലമുറ വളരണം. ആശയങ്ങളെ വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്താൻ അവർക്ക് കഴിയണം.
തെരുവിലെ അക്രമങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന തലച്ചോറുകളിലും സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാനുള്ള പ്രാപ്തിയിലുമാണ് യഥാർത്ഥ വിപ്ലവം ജനിക്കേണ്ടത്.
മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം നേടുകയും, സ്വയം പര്യാപ്തരാകുകയും, സ്വന്തം കുടുംബത്തോട് ഉത്തരവാദിത്തം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഒരു മികച്ച പൗരന്റെ ആദ്യ കടമ. സ്വന്തം ചോരയും വിയർപ്പും നേതാക്കളുടെ അധികാരക്കൊതി ശമിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നാളെയുടെ നല്ലൊരു സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. അന്ധമായ രാഷ്ട്രീയ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മാറി, ഉണർന്ന പൗരബോധമുള്ള ഒരു യുവതയാണ് ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ആവശ്യമെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയാൻ വൈകിക്കൂടാ. ഈ തിരുത്തൽ പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കേണ്ടത് ഓരോ യുവാവിന്റെയും ഉള്ളിൽ നിന്നുതന്നെയാണ്.
